uzębiona przednia ich para pełni funkcje grzebne. Golenie przedniej pary są słabiej ku szczytom rozszerzone niż u G. pygmaeum, osiągając tam szerokość równą długości trzech początkowych członów stopy razem wziętych. Golenie pozostałych par są dość chude, słabo rozszerzone ku szczytom.
Ekologia i występowanie Owad ten bytuje na glebie siedlisk o stepowym charakterze i piaszczystym podłożu. Owady dorosłe aktywne są ciągu dnia i spotykane wśród suchych traw, na pobrzeżach wód i przy korzeniach drzew. Larwy przechodzą rozwój w glebie, gnijących roślinach i detrytusie.
Gatunek palearktyczny, znany z Hiszpanii, Francji, Niemiec, Austrii, Włoch, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Chorwacji, Serbii, Czarnogóry, Rumunii, Bułgarii, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji, europejskiej i syberyjskiej części Rosji, Maroka, azjatyckiej części Turcji, Armenii, Azerbejdżanu, Syrii, Kazachstanu, Turkmenistanu, Iranu, Afganistanu, Mongolii i Chin. W Polsce stwierdzony jednokrotnie w XIX wieku na Dolnym Śląsku – przypuszczalnie błędnie.
Przypisy
Kategoria:Tenebrioninae Kategoria:Chrząszcze Afganistanu Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Iranu Kategoria:Chrząszcze Maroka Kategoria:Chrząszcze Mongolii Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Syrii Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1791 roku