Kadłub okrętu wraz z kominem pomalowane były na kolor czarny, nadburcie miało kolor biały, a część podwodna kolor ceglasty; wodnicę wyznaczał biały pas o szerokości około 20 cm. Maszty, bukszpryt i pokład nie były malowane i miały naturalny kolor drewna, a łodzie okrętowe pomalowane były w części widocznej z zewnątrz na kolor biały. Jednostka miała złocone zdobienia dziobu i rufy; dziobowe składało się z okrągłej tarczy i starej broni.
Służba „Osmaniye” został wcielony do służby w marynarce wojennej Imperium Osmańskiego w listopadzie 1865 roku. W kwietniu 1867 roku „Osmaniye” wraz z siostrzanym „Mahmudiye”, który był okrętem flagowym wielkiego admirała Ahmeta Vesima Paszy, uczestniczyły w stłumieniu powstania kreteńskiego, dostarczając do Zatoki Suda oddziały mające wzmocnić tamtejszy garnizon. Na przełomie 1868 i 1869 roku siostrzane „Osmaniye”, „Aziziye” i „Orhaniye” patrolując wody nieopodal wyspy Siros przechwyciły wiele greckich statków usiłujących dostarczyć zaopatrzenie dla walczących na Krecie powstańców. 11 stycznia 1878 roku, w końcowej fazie wojny rosyjsko-tureckiej, „Osmaniye” wraz z okrętem pancernym „” ostrzelały Eupatorię, a za dwa dni Teodozję, w wyniku czego ucierpiała ludność cywilna tych miast.