Po powrocie do kraju objął prowadzenie chóru mieszanego „Wanda” (liczył ok. 100 członków), stał się znany m.in. dzięki cyklicznym występom w latach 1947-1953 w Polskim Radiu. Władze zainteresowały się działalnością dyrygenta i zażądały od niego dołączenia do szeregów partii PZPR, w przeciwnym razie chór miał zostać rozwiązany. Dwornik odszedł z chóru a dalsze dyrygowanie powierzył Ligoniowi.
Za swoją pracę na rzecz muzyki kościelnej artysta otrzymał w 1975 roku order „Pro Ecclesia et pontifice”, nadany mu przez papieża Pawła VI.
Kompozytor zmarł nagle na zawał serca 23 maja 1988 roku w Piekarach Śląskich, w wieku 75 lat.
Twórczość Twórczość obejmuje kompozycje ściśle liturgiczne, utwory do wykonywania poza liturgią, o charakterze dydaktycznym oraz opracowania harmonizacji pieśni śpiewów kościelnych.
W ramach kompozycji liturgicznych opracował m.in.: opracowania sześciu cykli mszalnych Ordinarium Missae, z tekstem w języku polskim, mszę Requiem w języku łacińskim.
Jedna z bardziej znanych mszy znajduje się w Śpiewniku Kościelnym.
Stworzył także 38 kompozycji pieśniowych, jedno- lub dwugłosowe z towarzyszeniem organowym.
Do najbardziej rozpowszechnionych poza Śląskiem należą: Przez chrztu świętego wielki dar, Cóż Ci Jezu damy.