Energia elektryczna wytwarzana była przez umieszczone w maszynowniach dwa turbogeneratory o mocy 200 kW każdy i dwa generatory wysokoprężne o mocy 40 kW. Na okręcie znajdowały się dwa niezależne stanowiska przeciwpożarowe – jedno mieściło się na górnym pokładzie, a drugie przy kwaterach oficerskich. Ochrona komór amunicyjnych składała się z systemów zalewania poprzez zawory denne oraz systemów zraszania. Do wypompowywania wody służyły dwie pompy turbinowe o wydajności 635 ton na godzinę każda, dwie turbinowe pompy zęzowe o zdolności usuwania 25 ton wody na godzinę i trzy elektryczne pompy zęzowe o wydajności 10 ton na godzinę każda.
Na rufie znajdował się pojedynczy, półzrównoważony ster o powierzchni 9,025 m², poruszany za pomocą hydraulicznej maszyny sterowej systemu Calzoniego. Sterowanie okrętem odbywało się z pomostu i pomieszczenia sterowego (istniała możliwość awaryjnego ręcznego sterowania za pomocą zamocowanych do steru i nakręconych na rufowy kabestan talii).