Podejmowała pracę pielęgniarską na placówkach zakonnych w Sząbruku, Fromborku, Bartągu i Barczewie. W 1939 roku s. Maria Krzysztofa została przydzielona do pracy w Olsztynie przy Szpitalu Mariackim. Tam dała się poznać jako wybitna i rzetelna pielęgniarka oddziałowa. Z początkiem roku 1945 wiadomo było, że trzeba ewakuować się z ludnością cywilną z powodu nadchodzącej Armii Czerwonej. Dnia 21 stycznia 1945 r. radzieckie oddziały II frontu białoruskiego zajęły Olsztyn. Z powodu chaosu i braku koordynacji przy ewakuacji, siostry postanawiają zostać z chorymi i dziećmi i wraz z nimi podzielić niepewny los. Do Szpitala Mariackiego wkroczyli żołnierze, którzy zaczęli grabić, mordować i gwałcić kobiety. Siostra Krzysztofa została wyciągnięta siłą z grupy sióstr, uprowadzona do bunkra szpitalnego, a tam zostaje wielokrotnie zgwałcona i ostatecznie, w odpowiedzi za swój opór, zamordowana. Ciało siostry nosiło ślady brutalnego pobicia, gwałtu i wielu ran kłutych. W klatce piersiowej s. Krzysztofy widniał sztylet. Siostra Krzysztofa została pochowana na cmentarzu przy Szpitalu Mariackim w Olsztynie. Jest pierwszą ze 102 sióstr katarzynek, które zginęły z rąk żołnierzy Armii Czerwonej, dlatego postanowiono, że to s. Krzysztofa będzie w procesie beatyfikacyjnym przewodzić pozostałym kandydatkom na ołtarze. Maria Liberia Domnick (ur.