W następnych latach składano już śluby czasowe. Jej pierwszą placówką był szpital w Berlinie. Tam zastała ją I wojna światowa. Wraz z grupą sióstr została posłana na Śląsk, gdzie przez okres trzech lat opiekuje się rannymi żołnierzami. Za swoją pracę została odznaczona Medalem Kawalerów Maltańskich. Jej kolejne placówki to szpital w Olsztynie, szpital w Królewcu, a następnie Kętrzyn, gdzie przydzielono s. Sekundinę do pracy przy parafii. 23 stycznia 1945 roku mieszkańcy Kętrzyna zdali sobie sprawę, że trzeba uciekać przed Armią Czerwoną. Na miejscu zostały dwie siostry zakonne i proboszcz parafii św. Katarzyny. Chciały bronić chorych i starców. Jak podają świadkowie, siostry zostały przesłuchane, pobite i zgwałcone, a następnie 27 stycznia, ciągnięte za samochodem po ulicach miasta. Zamiast sznura użyto ich różańców. Ich ciała leżały na ulicach miasta przez wiele dni. Miejsce pochówku s. Sekundiny nie jest znane.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Maria Krzysztofa Klomfass i XIV towarzyszek · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.