Babr – kanonierka marynarki wojennej Iranu, z okresu międzywojennego i II wojny światowej, główny okręt typu Babr. Zbudowana we Włoszech, wodowana w 1931 roku, została zatopiona podczas interwencji brytyjskiej 25 sierpnia 1941 roku.
Projekt i budowa
20 marca 1928 roku parlament Iranu uchwalił zamówienie budowy nowoczesnych okrętów dla Cesarskiej Marynarki Wojennej we Włoszech. Zamówienie obejmowało od razu budowę dwóch względnie dużych kanonierek typu Babr, czterech dużych okrętów patrolowych typu Charogh, sześciu kutrów motorowych i holownika.
Pierwszą ze zbudowanych kanonierek był „Babr”, który dał nazwę typowi. Nazwa oznaczała tygrysa. Został zbudowany w stoczni Cantieri Navali Riuniti w Palermo. Wodowano go 2 sierpnia 1931 roku, natomiast brak jest dalszych dat dotyczących okrętu w literaturze. Okręty te są klasyfikowane w literaturze jako kanonierki lub slupy.
Opis
thumb|„Babr” w Tarencie, przed wypłynięciem do Iranu
Długość między pionami okrętów wynosiła 62,38 m. Szerokość wynosiła 9 m, a zanurzenie 3 m. Wyporność wynosiła 950 ts (ton angielskich), bez bliższego sprecyzowania tej wartości w literaturze.
Załoga okrętów składała się z 85 osób.