Współpracował tam między innymi z: Bogdaną Zagórską, Zdzisławą Sośnicką, Urszulą Sipińską i Anną Jantar.
Jeszcze jako student, w 1959 roku, został zatrudniony na stanowisku śpiewaka w ówczesnej Państwowej Operetce Poznańskiej, gdzie szybko stał się pierwszym tenorem. Występował tam do przejścia na emeryturę w 1987 roku. Tam też w 1980 roku poznał swoją żonę Janinę Odwrot-Adamczyk. Grał role amantów, śpiewając takie role w operetkach jak: Su Czong w Krainie uśmiechu Franza Lehára, Kamila w Wesołej wdówce Lehára, Janosika w Na szkle malowane Katarzyny Gärtner, Carmello w Nocy w Wenecji Johanna Straussa (syna), Joszi w Cygańskiej miłości Lehára, Józefa w Wiedeńskiej krwi Johanna Straussa (syna), Leonardo w Cecylii Valdés Gonzala Roiga, Raula Delacroix w Fiołku z Montmartru Imre Kálmána, Hr. Popiela w Polskiej krwi Oskara Nedbala.
Jan Adamczyk komponował także utwory, w tym piosenki oraz aranżował różne kompozycje na orkiestrę. Współpracował między innymi z: Towarzystwem Muzycznym im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu, Symfoniczną Orkiestrą Objazdową.