w Zimbabwe częściej spotykany jest okresie zimowym (zwłaszcza w lipcu).
Dieta tego gatunku składa się z niewielkich stawonogów, głównie owadów, m.in. mszyc (Aphidoidea), motyli (Lepidoptera), termitów (Isoptera), muchówek (Diptera), oraz nektaru (np. eukaliptusów czy Grevillea robusta), soku dzikich i uprawnych owoców, czasami zjada niewielkie nasiona. Żeruje w stadach 4–10 osobników, sporadycznie w większych, dochodzących do 50 osobników, a także w stadach mieszanych m.in. z dzierzbowikiem (Nilaus afer) czy popielatką żółtogardłą (Eremomela scotops).
Rozmnażanie Sezon lęgowy przypada głównie od września do października w zachodniej, środkowej i południowej części zasięgu, zaś w części wschodniej od września do marca, ale głównie zależy od obszaru występowania i istniejącego tam klimatu i w zasadzie obejmuje cały rok. Gniazdo budowane jest przez oboje rodziców w postaci niewielkiej otwartej miseczki z cienkich pasków kory, trawy i gałązek, które są posklejane pajęczyną. Gniazdo jest zawieszone pomiędzy gałązkami krzewów lub niskich drzew, w rozwidleniu gałązek lub przyczepione do liści za pomocą kokonów pajęczych na wysokości od 1 do 3,5 m nad ziemią. W lęgu 1–4 białe, niebieskawe lub niebieskawozielone jaja o wymiarach 15,3 na 11,7 mm.