Auramina O – organiczny związek chemiczny z grupy , będący chlorowodorkiem . Zaliczana jest do zasadowych barwników difenylometanowych wraz z podobną do niej strukturalnie .

Stosowana jest przede wszystkim do barwienia papieru i w preparatyce histologicznej. W innych zastosowaniach jej znaczenie maleje, a jako barwnik spożywczy jest zakazana w wielu państwach. Jest substancją prawdopodobnie rakotwórczą dla człowieka.

Otrzymywanie Auramina O nie występuje naturalnie, jest substancją pochodzenia syntetycznego. Po raz pierwszy otrzymali ją w 1883 roku Heinrich Caro i w reakcji (4,4′-bis(dimetyloamino)benzofenonu) z chlorkiem amonu i chlorkiem cynku, prowadzonej w temperaturze rzędu 150–160 °C.

Współcześnie stosowaną metodą jest przepuszczanie amoniaku przez mieszaninę reakcyjną złożoną z , 4,4′-metylenobis(N,N-dimetyloaniliny), siarki i chlorku amonu w temperaturze 200 °C. Produktem przejściowym w tej reakcji jest – 4,4′-bis(dimetyloamino)tiobenzofenon.