1206.
Za pasze zepsute uważano pasze, które miały niewłaściwy dla nich smak, woń lub wygląd wskutek:
procesów fermentacyjnych, procesów gnilnych w paszy lub surowcu, użytymi do wyrobu paszy, nadmiernego dla danego rodzaju paszy zjełczenia, porażenia paszy grzybkami, opanowanie paszy roztoczami, stęchłości, zmian wywołanych stosowaniem zbyt wysokiej temperatury przy wyrobie technicznym, innych podobnych przyczyn.
W zarządzeniu Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych określono:
dopuszczalna procentowa ilość zanieczyszczeń i domieszek, procentowa zawartość składników odżywczych istotnych w paszy wprowadzonych do obrotu, dopuszczalny procent zawartości wody, sposoby opakowania i napisy na opakowaniu, sposoby pobierania próbek, zasady wykonywania nadzoru nad paszami.
Nadzór na środkami Nadzór nad środkami żywienia zwierząt sprawowały organy wojewódzkich rad narodowych i powiatowych rad narodowych. Organy powyższe miały prawo wstępu do wszystkich magazynów, składów, pomieszczeń, w których znajdowały się środki żywienia zwierząt.