W maju 1920 roku został dowódcą kanonierki „Lenin” i jako jej dowódca brał udział w operacjach wojskowych na południu Morza Kaspijskiego.
Po zakończeniu wojny domowej w styczniu 1921 roku został dowódcą dywizjonu kanonierek na Morzu Kaspijskim, będąc przy tym dowódcą kanonierki „Lenin”. W listopadzie 1922 roku został szefem oddziału okrętów Sił Morskich Morza Kaspijskiego, a od września 1923 roku jednocześnie pomocnikiem dowódcy Sił Morskich Morza Kaspijskiego. W październiku 1924 roku został dowódcą pancernika „Pariżskaja Kommuna”, wchodzącego w skład Floty Bałtyckiej. Będąc dowódca pancernika w 1926 roku ukończył wyższy kurs dowódczy w Wojskową Akademię Morską Robotniczo-Chłopskiej Czerwonej Marynarki Wojennej. W 1929 roku dowodząc pancernikiem przeprowadził go z Bałtyku na Morze Czarne, zawijając po drodze do Brestu i Neapolu.