Pod koniec 2021 na Centralnym Poligonie Sił Powietrznych w Ustce przeprowadzono testy systemu zwalczania bezzałogowych statków powietrznych opracowanego przez Zakłady Mechaniczne „Tarnów” i Wojskową Akademię Techniczną. Zdalnie sterowana jednostka ogniowa z WLKM była podczas prób integrowana z głowicą optoelektroniczną i stacją radiolokacyjną, a badania obejmowały wykrywanie, śledzenie i zwalczanie BSP klas mini i mikro.
Konstrukcja WLKM jest bronią napędową systemu Gatlinga. Karabin składa się z czterech luf i zamków, zespołu rotora, zespołu komory zamkowej, układu zasilania amunicją, amortyzatora oraz układu napędowego i sterowania. Zespół czterech luf jest obracany przez silnik elektryczny prądu stałego. W konfiguracji prezentowanej przez producenta w 2016 układ napędowy był zasilany napięciem 27 V i pobierał w sposób ciągły prąd 400 A. Napęd elektryczny służy również do przeładowania broni i podawania amunicji.
Obrót zespołu luf synchronizuje cykl pracy poszczególnych luf – podczas obrotu każda z nich kolejno przechodzi fazy załadowania naboju, oddania strzału i usunięcia łuski.