Jako krytyk współpracował z „Nowymi Książkami” (1972–1974), „Literaturą” (1976–1979), „Poezji” (1975–1986), „Przeglądzie Humanistycznym" (1977, 1981, 1983, 2010), „Miesięczniku Literackim” (1982–1987), „Wiadomościach Kulturalnych” (1995–1997), „Roczniku Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza” (1996–1997), „Regionach” (1997), „Tekstach Drugich” (2003–2004). W latach 1980–1981 był zastępcą redaktora naczelnego „Nowego Wyrazu”. W 2003 był wśród założycieli kwartalnika „LiteRacje”, w latach 2010–2013 wchodził w skład jego redakcji.
Był gościem audycji Radia Tok FM Światopogląd i Wielka Loża Komentatorska (2013–2016).
Nagrody i odznaczenia W 1988 został laureatem Nagrody „Miesięcznika Literackiego” za książkę "Idące Wilno. Rzecz o Żagarach" (Państwowy Instytut Wydawniczy)Nagrody „Miesięcznika Literackiego”, „Życie Warszawy”, nr 156, 6 lipca 1988, s. 7.. W 2017 „za zasługi w działalności na rzecz rozwoju nauki” został odznaczony Srebrnym Krzyżem ZasługiPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 czerwca 2017 r. o nadaniu odznaczeń ().
Życie prywatne Urodził się w rodzinie urzędniczej Bogdana Zieniewicza i Marianny z domu Pilich. W 1974 ożenił się z Ewą Pietrzyk, doktorką politologii. Mieszkał w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.
Książki autorskie