Borniella parva – gatunek pająka z rodziny spachaczowatych i podrodziny Heteropodinae, jedyny z monotypowego rodzaju Borniella.
Taksonomia Gatunek i rodzaj opisane zostały po raz pierwszy w 2022 roku przez Elenę Grall i Petera Jägera na łamach „Zootaxa”. Jako miejsce typowe wskazano pierwszy obóz Mulu Expedition na terenie malezyjskiego stanu Sarawak. Nazwa rodzajowa pochodzi od wyspy Borneo, zaś epitet gatunkowy oznacza po łacinie „mała”.
Morfologia Pająk osiągający od 3,2 do 4,1 mm długości ciała. Ubarwienie prosomy w alkoholu jest żółtawobiałe z półokrągłym znakiem i brązowymi paskami na karapaksie. Szczękoczułki są żółtobrązowe. U samca mają trzy zęby na krawędzi przedniej, pięć na tylnej oraz łatkę 13 lub 14 ząbków i szczecinkę eskortującą. U samicy mają trzy zęby na krawędzi przedniej, sześć na tylnej oraz łatkę 13 lub 14 ząbków i szczecinkę eskortującą. Serrula samca ma 24, a samicy 26 ząbków. Odnóża są żółtawobiałe. Nadstopia mają błony trójpłatkowe z wąskim haczykiem środkowym nieznacznie krótszym niż wyrostki boczne. Opistosoma (odwłok) u samca jest z wierzchu żółtawobiała z brązowymi kropkami po bokach i z tyłu, a od spodu biała z brązowym tyłem. U samicy jest ona z szarobiała z brązowym tyłem, z wierzchu z brązowym nakrapianiem.