Michał Orlicz, właśc. Jerzy Michał Löwenstark, Lövenstarck, ps. „Jan Budzikowski” (ur. 15 listopada 1893 w Dąbrowie Tarnowskiej, zm. 8 listopada 1970 w Łodzi) – dyrektor oraz kierownik literacki i artystyczny teatru, reżyser.
Życiorys W 1911 ukończył naukę gimnazjum w Tarnowie. W latach 1911–1914 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie filozofię w Wiedniu i Bonn. W międzyczasie podróżował po Europie i publikował artykuły o tematyce teatralnej. Podczas I wojny światowej jako oficer armii austriackiej walczył na froncie rosyjskim i włoskim, następnie służył w wojsku polskimi brał udział w walkach o Lwów (1918) oraz w powstaniach śląskich.
W 1917 był współzałożycielem i prowadzącym z ramienia Towarzystwa Szkoły Ludowej, Teatru Polskiego w Bielsku. Po wojnie Orlicz zamieszkał w Wilnie, gdzie był recenzentem teatralnym pisma „Nasz Kraj” i członkiem miejskiej komisji teatralnej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej (1919–1920) był oficerem w Mińsku Litewskim, tam kontynuował działalność publicystyczną w „Gońcu Mińskim” oraz założył czasopismo frontowe „Ojczyzna” oraz występował w Teatrze Polskim w Mińsku pod dyrekcją Bronisława Skąpskiego oraz utworzył teatr żołnierski, w którym był reżyserem. W 1920 występował z teatrem w Warszawie w Teatrze Dramatycznym.