Domem Naukowca przy placu Grunwaldzkim 15 i następne numery nieparzyste.
Teren ten charakteryzuje się także wyjątkowo korzystnym dostępem do infrastruktury komunikacyjnej, a budynek D1 sąsiaduje z najlepszym dostępem do tej infrastruktury, a w sąsiedztwie budynków znajdują się przystanki zarówno tramwajowe, jak i autobusowe dla linii komunikacyjnych w ramach wrocławskiej komunikacji miejskiej, zarówno dziennych, jak i nocnych (w ciągu osi głównej placu Grunwaldzkiego, przystanki o nazwach: most Grunwaldzki i plac Grunwaldzki).
Historia Obszar na którym zbudowano omawiane budynki przed drugą wojną światową zagospodarowany był gęstą zabudową o charakterze śródmiejskim tworzącym dzielnicę mieszkaniową. W rejonie samych budynków zabudowa ta obejmowała kamienice (w miejscu, w którym powstał budynek D2) oraz Kościół imienia Marcina Lutra (w miejscu, w którym powstał budynek D1). Pod koniec II wojny światowej podczas oblężenia Wrocławia z 1945 r. prowadzone działania wojenne uniemożliwiły hitlerowcom korzystanie z wrocławskich lotnisk. Zdecydowano, że dla potrzeb oblężonego miasta zostanie przygotowane nowe lotnisko w centrum miasta. W tym celu wyburzono zabudowę dzielnicy mieszkaniowej na olbrzymim obszarze obecnego placu Grunwaldzkiego, a tzw. oś Grunwaldzka miała stanowić pas startowy tego lotniska.