Grzybnia u podstawy zbudowana ze strzępek o szerokości 3–4,5(–6) µm, szklistych do jasnobrązowych, nie zmieniających barwy w KOH, gładkich lub z bardzo małymi, regularnie ułożonymi, sferoidalnymi, bladobrązowymi, żywicznymi wydzielinami. Gatunki podobne Uchówka zajęcza charakteryzuje się brązowymi owocnikami w kształcie ucha, mikroskopowo stosunkowo szerokimi zarodnikami, które są prawie unikalne w obrębie Otidea. Otidea brunneoparva ma podobne zarodniki, ale różni się od O. leporina ciemniejszymi, brązowymi owocnikami i silnie karbowanymi wstawkami. Inne gatunki Otidea, które makroskopowo przypominają O. leporina, odróżniają się wielkością i kształtem zarodników.

Występowanie i siedlisko Najwięcej stanowisk uchówki zajęczej podano w Europie, poza nią występuje w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej i Azji. Prawdopodobnie jest najczęściej spotykanym gatunkiem uchówek w borealnych lasach Europy. W Polsce M.A. Chmiel z 2006 r. przytoczyła liczne stanowiska, w późniejszych latach podano wiele nowych, najbardziej aktualne podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych, wartych objęcia ochroną.

Grzyb naziemny, prawdopodobnie ektomykoryzowy.

Przypisy

Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Uchówkowate