Sieradzcy zakładnicy 1939 roku – grupa 20 sieradzan zamordowana 14 listopada 1939 roku przez Niemców na rozkaz komendanta Schutzpolizei Kurta Abramowskiego.
Egzekucja ta została dokonana na sieradzkim cmentarzu żydowskim. Ekshumowane po wojnie zwłoki zakładników spoczęły w zbiorowej mogile na cmentarzu parafialnym w Sieradzu. mały|Tablica upamiętniająca zamordowanych na sieradzkim cmentarzu żydowskim
Okupacja Sieradza W wyniku przerwania 5 września 1939 roku przez Wehrmacht polskiej obrony na linii Warty pod Sieradzem, wojska niemieckie rozpoczęły okupację tego miasta. Później, 8 października 1939 roku, dekretem Adolfa Hitlera zachodnie ziemie polskie wcielono do III Rzeszy. Sieradz znalazł się wtedy w granicach Kraju Warty.
W mieście ustanowiono niemiecką administrację, na której czele stanął landrat, dr Friedrich Rippich, będący jednocześnie szefem powiatowej organizacji NSDAP (Kreisleiter). Jego podwładnym był komendant Schutzpolizei Kurt Abramowski. Pierwszym okupacyjnym burmistrzem Sieradza został natomiast Albert Dressler, pochodzący z niemieckiej rodziny, od dawna mieszkający w Sieradzu.