Budynek powstał w latach 1930–1931, w ramach realizacji zakrojonych na szerszą skalę inwestycji prowadzonych przez firmę C&A Brenninkmeijer, w ramach ekspansji na rynku niemieckim wdrażanej od 1911 r. do połowy lat 30. XX wieku. Zbudowany we Wrocławiu obiekt był jednym z kilku domów towarowych tej spółki otwartych w największych miastach ówczesnych Niemiec, pod marką C&A (Dom Handlowy C&A, Dom towarowy C&A Brenninkmeyer). Projektantem tego i innych powstałych wówczas budynków był Sepp Kaiser. Architekt ten, choć działał wówczas w Berlinie, pochodził ze Szwajcarii. Po zakończeniu II wojny światowej w polskim Wrocławiu budynek przeznaczono dla utworzonych instytucji związanych z poligrafią, w tym dla drukarni, a następnie dla Wrocławskich Zakładów Graficznych (przy czym w wyniku działań wojennych był on częściowo zniszczony, a odbudowo go w 1949 r.). Przedsiębiorstwo to zajmowało ten budynek do 1998 r. Natomiast po przemianach ustrojowych w Polsce z przełomu lat 1989/1990 dokonywano różnych przekształceń co do sposobu użytkowania obiektu, między innymi przywracając częściowo funkcję handlową (na poziomie parteru i pierwszego piętra) oraz przeznaczając wyższe kondygnacje na funkcje biurowe.