Władysław Konrad Bednarz (ur. 26 marca 1908 w Warszawie, zm. 1997 w Białymstoku) – polski prawnik, sędzia śledczy prowadzący śledztwo w sprawie funkcjonowania obozu zagłady w Chełmnie, zwane „dochodzeniem Bednarza”.

Życiorys

Dzieciństwo i młodość Syn lekarza psychiatry Józefa Władysława Bednarza i Aleksandry z domu Radzimińskiej. Jego rodzice byli działaczami Polskiej Partii Socjalistycznej – Frakcja Rewolucyjna. Władysław urodził się w więzieniu Serbia, gdzie jego matka została uwięziona w związku z jej udziałem w przygotowywaniu zamachu na generała Gieorgija Skałona w sierpniu 1906 roku. Matka wraz z synem została zwolniona z więzienia 6 listopada 1908 roku, a ojciec 6 stycznia następnego roku. Następnie rodzina opuściła Królestwo Polskie i udała się do Lwowa, gdzie Józef podjął pracę w szpitalu psychiatrycznym. Wkrótce później małżeństwo rozpadło się, a opiekę nad Władysławem przejął ojciec.