W 1937 zlecono mu stworzenie wystroju brytyjskiego pawilonu Międzynarodowej Wystawy Sztuki i Techniki de la Vie Moderne w Paryżu.
W 1936 stworzył pierwszy projekt architektoniczny: zagospodarowanie działki w centrum Hampstead (1-3 Willow Road), choć już wcześniej zaprojektował małe sklepy i wnętrza m.in. dla Heleny Rubinstein. Rozwój Willow Road sprawił, że Ernő wraz z żoną znaleźli się w polu zainteresowania twórcy postaci Jamesa Bonda, Iana Fleminga, który wraz z grupą mieszkańców stanowczo sprzeciwił się propozycji przebudowy działki w Hampsted, na której ostatecznie powstał dom mieszkalny dla rodziny Goldfingera. Ponad dwadzieścia lat później Fleming zdecydował się nazwać arcyzłoczyńcę w jednej ze swoich powieści Goldfingerem. Chociaż czarny charakter w niczym nie przypominał architekta, sprawa trafiła do sądu.
Podczas II wojny światowej zajął się zgłębianiem tematyki tanich mieszkań dla ofiar wojny, czy uchodźców. Nadal uważał się za komunistę i kiedy Sowieci zerwali sojusz z Hitlerem i przeszli na stronę aliantów, skupił się na pogłębianiu współpracy brytyjsko-sowieckiej, m.in. organizując wystawy propagandowe. W 1942 we własnym domu przy Willow Road urządził zbiórkę pieniędzy na fundusz „Pomoc dla Rosji” z ramienia National Trust.