Ujścia gruczołów zapachowych zatułowia są poprzeczne z korytowatą częścią nasadową, przedłużonym szczytem i zaokrąglonym, zakrzywionym płatem tylnym sięgającym niemal tylnej krawędzi ewaporatorium metapleury. Golenie odnóży przednich są rozszerzone i uzbrojone silnymi kolcami na zewnętrznej krawędzi, a te odnóży środkowych i tylnych smukłe, zaopatrzone w liczne kolce i szczecinki. Odwłok ma błyszczące, po bokach porośnięte krótkimi włoskami sternity. Genitalia samców charakteryzują się nabrzmiałymi wierzchołkowymi częściami paramerów.
Rodzaj ten rozmieszczony jest w krainie orientalnej i na północy krainy australijskiej. C. parumpunctatus znany jest z Indii i Filipin, C. pullus z Nowej Brytanii, a C. tumidicollis z Nowej Gwinei.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1919 roku przez Gézę Horvátha. Gatunkiem typowym wyznaczył on Chilocoris parumpunctatus.
Do rodzaju zalicza się trzy opisane gatunki: Centrostephus parumpunctatus (Signoret, 1884) Centrostephus pullus Horváth, 1919 Centrostephus tumidicollis Horváth, 1919
Przypisy
Kategoria:Ziemikowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1919 roku