Edward Góra (ur. 25 października 1902 w Wojciechowie, zm. 15 lutego 1987 we Władysławowie) – nauczyciel, poeta, prozaik, żołnierz Armii Krajowej i polskiej samoobrony na Wołyniu.
Życiorys Syn Antoniego, majstra w fabryce mebli, i Czesławy zd. Zembrzuskiej. W dzieciństwie ze względu na pracę ojca często zmieniał miejsce zamieszkania. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Kamińsku, uczęszczał do Państwowego Męskiego Gimnazjum w Piotrkowie, a następnie do Szkoły Legionowej w Kamińsku i Gimnazjum Humanistycznego w Radomsku. W 1920 r. walczył jako ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1923 r. zdał maturę, a w 1927 r. ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim.
Pierwszą pracę podjął jako nauczyciel w Dubnie na Wołyniu. W 1930 r. odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych w Gródku Jagiellońskim, a następnie przez rok studiował socjologię w Poznaniu. W 1933 r. otrzymał posadę dyrektora Państwowego Gimnazjum w Kowlu. Od 1938 r. pracował w Państwowym Gimnazjum w Łucku. W czasie II wojny światowej należał do Armii Krajowej, biorąc czynny udział w obronie polskich wiosek na Wołyniu przed atakami nacjonalistów ukraińskich z OUN-UPA. W czasie obrony wsi Antonówka został ranny. Po wojnie zamieszkał w Jarocinie, gdzie pracował jako nauczyciel języka polskiego w Liceum Ogólnokształcącym i Technikum Przemysłu drzewnego.