Wkrótce do tych patroli dołączyły patrole Komitetu Czujności Robotników.
Rozgłos Jako przewodniczącego komitetu nazwisko Luska pojawiało się w ogólnokrajowych gazetach i na plakatach w Whitechapel i okolicach, wzywających do informacji dotyczących tożsamości Kuby Rozpruwacza i narzekających na brak nagrody za takie informacje od rządu brytyjskiego. W związku z tym rozgłosem Lusk otrzymał pocztą listy z pogróżkami, rzekomo od zabójcy. Wspomina się o nim także w piśmie z 17 września 1888 roku, odnalezionym podobno w materiałach archiwalnych pod koniec XX wieku; jednak większość ekspertów odrzuca to jako współczesne oszustwo.
30 września 1888 roku członkowie komitetu napisali do rządu lorda Salisbury’ego, próbując przekonać go do wyznaczenia nagrody za informacje prowadzące do schwytania Rozpruwacza. Kiedy minister spraw wewnętrznych Henry Matthews odrzucił tę prośbę, komitet zaoferował własną nagrodę. Komitet zatrudnił także dwóch prywatnych detektywów, Le Granda (lub Granda) i JH Batchelora, do zbadania morderstw bez udziału policji.