Kiedy generał Verdier udał się do Olfino, aby osobiście ocenić sytuację, zdał sobie sprawę, że został odcięty od głównej armii francuskiej na południu i odwołał swoją ofensywę. Verdier odwołał włoską dywizję pod dowództwem generała Giuseppe Palombiniego do Peschiery i rozkazał dywizji generała Philiberta Fressineta skierować się na południe i strzec przed ewentualnymi austriackimi atakami z Borghetto.
W międzyczasie coraz więcej wojsk austriackich przemieszczało się na zachodnią stronę rzeki. Ostatnia brygada Radivojevicha, trzy szwadrony ułanów i dwie brygady dywizji Pflachera przekroczyły Mincio między 9 a 10 rano. Austriacka dywizja rezerwowa pod dowództwem generała Merville'a dotarła do Pozzolo i zatrzymała się w oczekiwaniu na dalsze instrukcje. Ale podczas gdy sytuacja Francuzów w centrum wydawała się ponura, ich południowa ofensywa okazała się o wiele bardziej skuteczna. Do tego dwutorowego ataku użyto około 20 000 ludzi i były dwa główne punkty ataku: twierdza Mantua, z której Grenier miał rozpocząć, oraz wioska Goito, nieco dalej w górę rzeki od Mantui, gdzie dowodził Eugeniusz. Awangarda ataku Eugeniusza była prowadzona przez generała Bonnemainsa, który kontrolował 31 Chasseurs à Cheval, dwa bataliony lekkiej piechoty i cztery działa.