W świecie anglojęzycznym najbardziej znanym hitem Deprijcka był „Ça plane pour moi”, który nagrał i zaśpiewał dla Plastic Bertrand, któremu powszechnie przypisuje się tę piosenkę (i w 2006 r. uznano go prawnie za uprawnionego do bycia nazywanym jego autorem). W rzeczywistości Deprijck był także „głosem” pierwszych czterech albumów Plastic Bertrand. W 2006 roku belgijski sąd apelacyjny orzekł, że Bertrand był „legalnym wykonawcą” klasycznego utworu, ale orzeczenie to zostało uchylone w 2010 roku.

W latach 80. był także twórcą sukcesu Viktora Lazlo, urodzonego jako Sonia Dronier, którego poznał w nocnym klubie Le Mirano w Brukseli. Początkowo śpiewała w chórkach dla Lou & the Hollywood Bananas, zanim, zgodnie z sugestią Deprijcka, przyjęła imię Viktor Lazlo od postaci z filmu Casablanca z 1942 roku. Wyprodukował dla niej album zatytułowany Viktor Lazlo w 1987 r., a także album Hot & Soul w 1989 roku.

Mieszkał głównie w pobliżu Pattaya w Tajlandii. Historia jego życia w Tajlandii została pokazana w filmie dokumentalnym kanału telewizyjnego VTM Vlamingen w Pattaya (Flamingowie w Pattaya) w ramach belgijskiego programu informacyjnego Telefacts.