Leonard Solecki (ur. 4 stycznia 1842 w Chlebowicach Wielkich, Rzeszowskie, zm. 28 czerwca 1915) – duchowny katolicki, wydawca, działacz ruchu muzycznego w Galicji.

Szkołę elementarną ukończył we Lwowie; w latach 1855–1862 kontynuował tam naukę w seminarium duchownym. W 1863 przystąpił do powstania styczniowego; 2 lipca wziął udział w bitwie pod Radziwiłłowem. Od 1864 kontynuował naukę w seminarium we Lwowie. W 1867 przyjął święcenia kapłańskie; przez pół roku był wikarym w Kozowej. Od 1868 do 1874 był wikarym w Kąkolnikach.

W latach 1874–1883 był wikarym w katedrze we Lwowie. Podczas wikariatu, razem z Jadwigą z Zamoyskich Sapieżyną założył dom pracy dla ubogich, współpracował z Towarzystwem św. Wincentego a Paulo, był kierownikiem udzielającego bezpłatnych pogrzebów ubogim Towarzystwa św. Józefa z Arymatei oraz działał w Stowarzyszeniu Katolickim Młodzieży Rękodzielniczej „Skała”. Kilkukrotnie wyjeżdżał do Monachium i Mediolanu żeby studiować muzykę kościelną. W tym okresie wydawał też własnym nakładem broszury religijne, modlitewniki, rozmyślania i podręczniki liturgiczne;