koncertował i nagrywał w całych Stanach Zjednoczonych. Oprócz płyt, nagrywał również rolki perforowane do systemów samogrających Wulitzera. Nagrał kilka innych przebojów: „Vienna Violins”, „Louisiana Nocturn”, „Harlem Holiday” i „Hawaiian Honeymoon”. W latach 1937–1940 wystąpił z żoną w kilku filmach krótkometrażowych zrealizowanych przez Warner Brothers w systemie Vitaphone.

Autor podręczników W 1940 pierwszy raz przystąpił do profesjonalnego kursu nauki muzyki pod kierunkiem Josepha Schillingera.

Zaczął komponować aranżacje na organy Hammonda i wydawać je w formie partytur i podręczników. Prowadził także zajęcia muzyki organowej, zarówno na lekcjach indywidualnych, jak i w formie zajęć klasowych, gdzie głównie wykładał. Niektórzy z jego uczniów stali się całkiem znani i osiągnęli sukcesy (m.in. Hal Pearl).

Ostatnie dwie płyty nagrał na organach należących do amerykańskiego biznesmena i przedsiębiorcy – Richarda Simontona.

Przypisy

Kategoria:Amerykańscy organiści jazzowi Kategoria:Zmarli w 1962 Kategoria:Urodzeni w 1895