Kajetan Wawrzyniec Baliński (ur. 6 sierpnia 1782 w Żukowie zm. 13 stycznia 1844 w Żytowie) – żołnierz wojsk napoleońskich, uczestnik powstania listopadowego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w 6 sierpnia 1782 w Żukowie jako syn Wiktora Balińskiego z Balic herbu Jastrzębiec i jego żony Konstancji z domu Bęskiej. Miał dwóch braci - Jana Adama i Jana Teodora oraz trzy siostry Annę Faustynę, Mariannę i Magdalenę.
W 1807 wstąpił do 1. pułku Lekkokonnych Gwardii Cesarskiej, gdzie dowódcą był Wincenty Krasiński i służył jako szwoleżer w 1 kompanii. Brał udział w kampanii hiszpańskiej, (uczestniczył w bitwie pod Somosierrą), austriackiej (bitwa pod Wagram) i rosyjskiej (Bitwa pod Borodino, Bitwa nad Berezyną). Za zasługi awansował 1 czerwca 1809 na podporucznika, 4 maja 1811 – na porucznika i 2 września 1813 – na kapitana oraz 13 czerwca 1831 - pułkownik. 14 kwietnia 1813 został odznaczony Legią honorową oraz 27 lutego 1814 krzyżem oficerskim.
Przebywał z Napoleonem na Elbie. Brał udział w bitwie pod Waterloo, gdzie został ranny. Na początku października 1815 opuścił służbę w wojsku francuskim i powrócił do Polski.