Szczękoczułki są ciemnorudobrązowe, na przedniej krawędzi zaopatrzone w trzy zęby, z których dwa odsiebne zlane są w jedną strukturę na wspólnej płytce. Prawie pionowa warga dolna ma wcięty wierzchołek i długą ostrogę. Ciemnorudobrązowe z jaśniejszymi częściami odsiebnymi szczęki zaopatrzone są w skopule i serrule. Sternum również jest ciemnorudobrązowe. Odnóża są pomarańczowe, porośnięte delikatnymi szczecinkami. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to I, II, IV, III. Uda, a w przypadku pierwszej pary też golenie i nadstopia zaopatrzone są w guzki, u samca znaczniej silniej wykształcone niż u samicy. Opistosoma (odwłok) samca jest szara, z wierzchu z pomarańczowym znakiem w kształcie litery „m” na niewyraźnym skutum grzbietowym. Opistosoma samicy jest ciemnoszara z jasnopomarańczowym pasem środkowym w tyle, pozbawiona skutum grzbietowego, ale z rozwiniętym skutum przednim. U obu płci opistosoma wyposażona jest w sześć kądziołków przędnych i długi stożeczek. Genitalia samicy mają parę rozszerzonych z przodu i zesklerotyzowanych po bokach spermatek bocznych oraz pojedynczą, skierowaną ku tyłowi, na przedzie rozszerzoną, a w tyle gwałtownie zwężoną spermatekę środkową.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Caledanapis tillierorum · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.