Mandanapis cooki – gatunek pająka z rodziny Anapidae, jedyny z monotypowego rodzaju Mandanapis. Zamieszkuje Nową Kaledonię. Bytuje w ściółce.
Taksonomia Gatunek i rodzaj opisane zostały po raz pierwszy w 1989 roku przez Normana I. Platnicka i Raymonda Roberta Forstera na łamach „Bulletin of the American Museum of Natural History”. Jako lokalizację typową wskazano Mandjélia na Nowej Kaledonii. Nazwa rodzajowa to połączenie lokalizacji typowej i nazwy rodzajowej Anapis, natomiast epitet gatunkowy nadano na cześć D. Cooka, który odłowił materiał typowy.
Morfologia Jedyny zmierzony samiec ma 0,67 mm długości ciała przy karapaksie długości 0,37 mm i szerokości 0,31 mm, a jedyna zmierzona samica 0,63 mm długości ciała przy karapaksie długości 0,33 mm i szerokości 0,28 mm. Ubarwienie karapaksu jest ciemnopomarańczowe, a zarys niemal okrągły. Para guzków na części głowowej niemal styka się z parą guzków na części tułowiowej. Sześcioro oczu rozmieszczonych jest w dwóch rzędach – zanikowi uległa para przednio-środkowa. Oczy pary tylno-środkowej stykają się ze sobą, w widoku przednim leżą wyżej niż oczy pary tylno-bocznej, a w widoku grzbietowym bardziej z przodu niż one. Oczy tylno-boczne stykają się z oczami przednio-bocznymi i oddalone są od tylno-środkowych o swoją średnicę.