thumb|left|Rysunek przedstawiający „szarżę Cole’a” Podczas natarcia batalion Cole’a znajdował się pod ciągłym ostrzałem artylerii, karabinów maszynowych i moździerzy. Jego żołnierze posuwali się powoli, czołgając się lub idąc w kucki, ponosząc ciężkie straty. Ci, którzy przeżyli, zgromadzili się pod brzegiem po drugiej stronie grobli. Przeszkoda zwana bramą belgijską blokowała prawie całą drogę nad ostatnim mostem, umożliwiając przejście tylko jednej osobie na raz. Próby pokonania tego wąskiego gardła okazały się daremne i batalion na noc zajął pozycje obronne.
W nocy ludzie Cole’a zostali ostrzelani przez niemieckie moździerze, a także zbombardowani przez dwa samoloty, które spowodowały dalsze straty i wykluczyły kompanię I z dalszej walki. Rano ogień na farmie wreszcie osłabł, a pozostałych 265 ludzi przeszło przez przeszkodę i zajęło pozycje do ataku.