Seychellaltica praslinensis – gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych i plemienia pchełek ziemnych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2002 roku przez Maurizia Biondiego na łamach „Italian Journal of Zoology”. Jako lokalizację typową wskazano wyspę Praslin w archipelagu Seszeli. Epitet gatunkowy pochodzi od lokalizacji typowej.
Morfologia Chrząszcz o podługowato-owalnym, lekko wysklepionym ciele, o długości 1,8 mm i szerokości 0,8 mm w przypadku holotypowego samca oraz długości 1,7 mm i szerokości 1 mm w przypadku paratypowej samicy. Wierzch i spód ma ubarwiony jaskrawo rudobrązowo, a odnóża żółtawo. Głowa ma punktowane skąpo i słabo oraz pozbawione mikrosiateczkowania czoło i ciemię, szerokie i płaskie żeberka czołowe, duże oczy oraz nieco dłuższe od połowy ciała czułki o członach od pierwszego do ósmego jasnych, a od dziewiątego do jedenastego przyczernionych. Warga górna i głaszczki są żółtawe. Szersze niż dłuższe, najszersze na przodzie przedplecze ma wyraźnie pochylone kąty przednie, lekko zaokrąglone brzegi boczne, nieco rozwarte kąty tylne oraz skąpo i grubo punktowaną, pozbawioną mikrosiateczkowania powierzchnię. Półkolista, ciemnobrązowa tarczka ma delikatnie szagrynowaną powierzchnię.