W grobowcach znaleziono m.in. biżuterię ze złota i srebra, monety rzymskie (pozwoliły one określić wiek pochówków na przełom III/IV w. n.e.), naczynia, m.in. ze szkła typu "millefiori", brązową podstawę i misę przenośnego ołtarza, łyżki, kamienie do gry, okute metalem wiadro. Szkieletów ludzkich, poza zębami, nie znaleziono. Sądzi się, że w każdym grobie pochowano jedną osobę: mężczyznę (w grobie odkrytym w 1886), kobietę i chłopca. Należały one do zamieszkujących wówczas te tereny plemion germańskich.
Wyposażenie grobów znajdowało się w Muzeum Starożytności Śląskich, a później w Muzeum Rzemiosła Artystycznego we Wrocławiu. Zarówno oryginały, jak i ich repliki były wystawiane na licznych wystawach w różnych miastach Niemiec. Znaczna część skarbu zakrzowskiego zaginęła w trakcie wojny. Pozostała część znajduje się we wrocławskim Muzeum Archeologicznym oraz w warszawskim Muzeum Narodowym. Przetrwały także kopie wykonane przez Gremplera oraz cała dokumentacja zabytków sporządzona przez archeologów niemieckich.