Wielkie Błoto (nazwa oboczna) lub Błoto (nazwa urzędowa) – specjalny obszar ochrony siedlisk Natura 2000 w Puszczy Niepołomickiej, administracyjnie we wsi Szarów w województwie małopolskim powiecie wielickim, w gminie Kłaj. Obszar obejmuje powierzchnię 338,69 ha. Teren wyznaczony został w celu długotrwałego zabezpieczenia populacji zagrożonych wymarciem gatunków zwierząt (z wyłączeniem ptaków) takich jak: czerwończyk nieparek Lycaena dispar, modraszek nausitous Maculinea (Phengaris) nausithous, modraszek telejus Maculinea (Phengaris) teleius. Na torfowisku Wielkie Błoto występują najprawdopodobniej największe w Europie zwarte populacje modraszków.

Torfowisko Wielkie Błoto jest największym terenem torfowiskowym w zachodniej części Kotliny Sandomierskiej w granicach województwa małopolskiego. Jest to położona na wysokości 186–204 m n.p.m. polana Puszczy Niepołomickiej na Przedgórzu Bocheńskim. Wielkie Błoto jest torfowiskiem niskim, które powstało w podmokłym dnie doliny zasilane przez wody z okolicznych wysoczyzn. Wskutek dawnych melioracji i pozyskania torfu zostało znacząco przesuszone. Występują tu torfowiska niskie podlegające procesom sukcesji w kierunku łąk, zakrzaczeń i zarośli drzew. Główne siedliska to torfowisko niskie, młaka niskoturzycowa Caricion nigrae, łąki wilgotne i trzęślicowe (Molinion).