Portret Izabeli z Flemingów ks. Czartoryskiej – portret olejny na płótnie, stworzony przez Alexandra Roslina w 1774 r. Przedstawia księżną Izabelę z Flemingów Czartoryską – jedną z najważniejszych mecenasek i kolekcjonerek sztuki w Rzeczypospolitej doby oświecenia, żonę Adama Kazimierza Czartoryskiego.

Historia Do zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie obraz został zakupiony jako dzieło anonimowego XVIII wiecznego malarza francuskiego. Z czasem, na podstawie analizy formalnej atrybucję przypisano Alexandrowi Roslinowi, co po raz pierwszy zaproponował historyk sztuki Zdzisław Żygulski. Za tym autorstwem oprócz sposobu malowania obrazu ma świadczyć widoczna na obrazie data 1774 oraz resztki napisu nad ramieniem Izabeli Czartoryskiej, o treści „de l'ordre" co miałoby być skrótem od „chevalier de l’ordre de Gustav Vasa", wskazując na Alexandra Roslina, uhonorowanego Orderem Wazów. Izabela Czartoryska przebywała w Paryżu od 1773 r. do kwietnia 1774 r. Wówczas to musiał sportretować ją Roslin, który choć z pochodzenia był Szwedem, to od 1752 r. na stałe mieszkał w Paryżu. To tam rozwinęła się jego kariera portrecisty. Malował portrety indywidualne i zbiorowe, a jego klientami była europejska arystokracja, w tym rodziny królewskie – sportretował m.in. Gustawa III, Katarzynę II czy Pawła I.