Emilia Olga Lewandowska z d. Fritz ps „Iza”, „Marysia” (ur. 11 lutego 1908 we Lwowie, zm. 30 maja 1990 we Wrocławiu) − kierowniczka łączność konspiracyjnej Dzielnicy Południowej Garnizonu AK Lwów, od 1944 archiwistka i zastępczyni szefa działu legalizacji Wydziału II KO Lwów, żołnierz konspiracji „NIE”, więźniarka UB, odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Emilia Olga Fritz urodziła się 11 lutego 1908 we Lwowie w rodzinie Gabriela i Zofii z d. Malinowska. W rodzinnym mieście ukończyła Szkołę powszechną znajdującą się przy ul. Ormiańskiej i Państwową Szkołę Zawodową przy ul. Zielonej. Pracowała jako praktykantka biurowa w Szkole Pielęgniarskiej, przez trzy lata była studentką Wydziału Architektury Politechniki Lwowskiej. Do konspiracji wprowadził ją inż. Jerzy Rzepecki oraz Irena Kawecka. Od grudnia 1942 była w szeregach Armii Krajowej pod ps. „Iza”, „Marysia” jako kierowniczka łączności konspiracyjnej Dzielnicy Południowej Garnizonu Lwów. Kierowała grupą łączniczek, a także zajmowała się kolportażem podziemnej prasy („Wytrwamy”, „Biuletyn Informacyjny”). Przy ul. Potockiego w mieszkaniu Loli Chrzanowskiej „Lolity” prowadziła lokal kontaktowy.