18 stycznia 1955 została zwolniona. Początkowo zamieszkała w Pabianicach, a następnie we Wrocławiu razem z mężem Janem Brodziszem. W latach sześćdziesiątych Władysław Kupiec sędzia SO we Wrocławiu stwierdził: „Stan jej zdrowia po opuszczeniu więzienia był zły. Tak, jak wszyscy aresztowani akowcy i winowcy, doświadczyła najbardziej wyrafinowanych tortur”. 20 maja 1963 wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Rejonowego we Wrocławiu sygn. IV K 13/1963 została uniewinniona, a w 1964 podjęła pracę w Dolnośląskim Biurze Projektów Górniczych.
Odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari − Rozkaz Komendy Okręgu Lwowskiego AK Nr 17 z 3 maja 1944Nadanie zostało zweryfikowane przez GKWO przy KG ZBoWiD z nr DK-2253/W na podstawie listy żołnierzy b. Obszaru Ziem Południowo-Wschodnich AK, odznaczonych Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Mlilitari, sporządzonej 23 kwietnia 1964 w Krakowie przez płk. Jana Władykę, b. Ko¬mendanta Obszaru III AK Lwów i przedłożonej przewodniczącemu Podkomisji ds. Weryfikacji Odznaczeń AK przy ZG ZBoWiD
Przypisy
Bibliografia
Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa Lewandowska Emilia z d. Fritz [dostęp 2023-09-25] NOWE ŻYCIE Śledztwo we wrocławskim UB [dostęp 2002-03]
Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Wrocławiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1990 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej