Ocena i znaczenie Ocena poczynań klanu Kwieków i postaci doń zaliczanych jest kwestią złożoną. Jerzy Ficowski, pionier badań cyganologicznych w Polsce, oceniał cały klan Kwieków w sposób jednoznacznie negatywny. Proponowany przez niego model władzy uznawał za archaiczny, niewydolny oraz szkodliwy dla samej społeczności romskiej. Dodatkowo instytucję romskiej monarchii uznawał za przejaw dążeń do zdominowania rodzimych Romów polskich przez napływowych Kełderaszy.
Późniejsza literatura stara się odejść od podobnego osądu, uznając go za niesprawiedliwy i nadmiernie uproszczony. Zwraca uwagę na fakt, iż królewskie aspiracje Kwieków można uznać za przejaw tendencji zjednoczeniowych wewnątrz społeczności romskiej. Wysuwane przez nich postulaty dotyczące romskiej siedziby narodowej, reform wewnątrz społeczności czy wreszcie wiązane z nimi starania na rzecz umiędzynarodowienia kwestii romskiej można uznać za przynajmniej zalążkowy program polityczny. W wysiłkach centralizacyjnych Kwieków dostrzega się także próbę przezwyciężenia archaicznego, tradycyjnego romskiego modelu