J-8 – polski wiroszybowiec zbudowany w 1969 r. i przystosowany do startu i lądowania na powierzchni wody.
Historia thumb|left|Wiroszybowiec J-8 podczas startu Konstrukcja została opracowana jako rozwinięcie wiroszybowca J-3 z 1968 r. Członkowie sekcji konstrukcyjnej Klubu Wodnego LOK z Bytomia zakończyli jego budowę w maju 1969 r. Konstruktorem maszyny był Czesław Jurek. W porównaniu do poprzednika wydłużono o 20 cm kadłub oraz poszerzono go w przedniej części. Zapewniło to konstrukcji większą stateczność poprzeczną i podłużną podczas operowania na powierzchni wody. Dodatkowo zmianie uległa konstrukcja pasów bezpieczeństwa. Konstruktorzy poświęcili 948 godzin na budowę maszyny, koszt jej zbudowania wyniósł 7600 zł.
Oblotu konstrukcji dokonano 1 czerwca 1969 r. Do jego holowania po powierzchni wody użyto łodzi „Zefir-n” wyposażonej w dwa silniki o mocy 36 KM każdy oraz łodzi „Delta” z silnikiem 46 KM. Maszyna była prezentowana publiczności 11–13 września 1969 r. podczas V Mistrzostw Polski w Nartach Wodnych na jeziorze Dzierżno. Do końca tego roku wykonała loty o długotrwałości 7 godz.