Całość miała premierę podczas Warszawskiej Jesieni, 16 września 1961, orkiestrą Filharmonii Narodowej dyrygował Witold Rowicki.
Opis utworu Utwór napisany został na orkiestrę kameralną, składającą się z dwunastu instrumentów smyczkowych – czworo skrzypiec, po trzy altówki i wiolonczele oraz dwa kontrabasy. Ponadto orkiestrę tworzą dwa flety, trzy klarnety, róg, trąbka, puzon, kotły, harfa, cztery zestawy perkusyjne oraz fortepian na cztery ręce. Czas trwania wynosi około 12–14 minut.
„Gry weneckie” składają się z czterech części o następujących oznaczeniach:
Ad libitum MM = 150 MM = 60 MM = 60
W poszczególnych częściach fragmenty ściśle dyrygowane mieszają się z fragmentami „ad libitum”.
Pierwsza część jest złożoną z ośmiu segmentów prezentacją obu technik komponowania, czemu odpowiada dynamika – fragmenty ruchliwe (ad libitum) i spokojne (tradycyjnie dyrygowane). Charakterystyczne jest perkusyjne uderzenie, które oddziela poszczególne segmenty.
Druga część ma charakter drobnego scherza w szybkim tempie.
Trzecia część to liryczna miniatura na solowy flet z orkiestrą.