27 czerwca 1880 roku został ordynowany na superintendenta wileńskiego, a w lipcu 1891 roku, po śmierci Konstantego Moczulskiego, wybrano go na urząd superintendenta generalnego, którym pozostał aż do śmierci 27 czerwca 1893 roku.
W 1884 roku został odznaczony orderem Świętego Stanisława II klasy, co mogło się wiązać z postawą niesprzyjającą powstaniu styczniowemu i przeciwną poparciu go przez część duchowieństwa Jednoty. Otrzymał też kilka innych rosyjskich odznaczeń, m.in. Złoty Krzyż dla duchowieństwa w 1892 roku.
Był żonaty z Elwirą Anielą z domu Reczyńską, miał dwóch synów i córkę.
Przypisy
Kategoria:Polscy duchowni kalwińscy Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Tartu Kategoria:Absolwenci Gimnazjum w Słucku Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1829 Kategoria:Zmarli w 1893