Oprócz tego otrzymywał też cenne pamiątkowe podarki. W 1901 roku minister dworu carskiego przyznał mu nagrodę za organizację ochrony Mikołaja II i cesarzowej Aleksandry podczas ich pobytów w Spale. Dostał też brylantowy pierścień (6 grudnia 1903 roku) oraz złotą tabakierkę z brylantami (8 lutego 1906 roku), oba przedmioty z podobiznami cesarza.

W trakcie swojej służby był również nagradzany dodatkowymi świadczeniami finansowymi. Pierwszy dodatek, w wysokości 110 rubli, otrzymał w 1875 roku. Przysługiwał mu również dodatek piętnastoprocentowy za pięcioletni staż służby w Królestwie Polskim: pierwszy przyznany 23 lipca 1887 roku, drugi, za służbę dziesięcioletnią otrzymał 1 sierpnia 1891 roku oraz 9 grudnia 1906 roku. Do tego 28 grudnia 1912 roku przydzielono mu coroczny dodatek w wysokości 1500 rubli, jako wynagrodzenie za służbę na tymże terenie.

Minister oświaty ludowej trzykrotnie wyrażał wdzięczność za jego wkład w szerzenie edukacji podstawowej: 30 września 1886 roku, 12 sierpnia 1896 roku oraz 28 sierpnia 1900 roku.

Rodzina Syn Michaiła Kobylickiego i Marii Maksimowny. Miał młodsze rodzeństwo: braci Wiaczesława (urodzonego w 1856 roku) i Walerija (1858) – obaj pracujący jako urzędnicy – oraz siostrę Marię (1859).