Isidoro Sain OSB (ur. 22 listopada 1869 w Dajli, zm. 28 stycznia 1932 w Rijece) – włoski duchowny rzymskokatolicki pochodzenia chorwackiego, benedyktyn, biskup rijecko-opatyjski.
Biografia Młodość i prezbiteriat Urodził się jako Mihovil Šain w rodzinie chorwackiej, jednak w dorosłym życiu się zitalianizował. Na starość przyznawał, że ma trudności w mówieniu językiem słowiańskim, który był używany w jego rodzinnym domu.
Kształcił się w klasztorze benedyktyńskim w pobliżu domu rodzinnego. 13 listopada 1884 wstąpił do opactwa benedyktyńskiego w Genui. 29 grudnia 1885 złożył pierwsze śluby. W zakonie przyjął imię Isidoro. Następnie studiował języki klasyczne, filozofię i teologię. Po zakończeniu studiów 11 czerwca 1892 z rąk emerytowanego biskupa chioskiego Cesare Fedele Abbatiego OFMRef przyjął święcenia prezbiteriatu i został kapłanem Zakonu Świętego Benedykta.
Następnie pracował jako nauczyciel. W 1908 został mistrzem nowicjatu. Był konsultantem kurii generalnej benedyktynów oraz administratorem opactw. We wrześniu 1919 wybrany wizytatorem Prowincji Włoskiej swojego zakonu i 27 listopada 1919 opatem Pragli, w pobliżu Padwy.