Pierwsza część ma charakter bardziej przygodowy, obejmuje przygotowania do startu i lot, następnie akcja ustępuje miejsca opisowi utopii.
Załoga statku składa się osób reprezentujących różne typy i charaktery (chemik z pomocnikiem, wynalazca, astronom, przedstawiciel Ministerstwa Wojny, wojskowy – wysłannik rządu USA, astronom, milioner i para młodych nowożeńców, ze służącą). Mieszkańcy Wenus rządzeni przez „Wielkiego Maga” uważają się za bardziej zaawansowanych od Ziemian, porzuciwszy cywilizację czy kulturę związaną z nadmiernym zaspokajaniem potrzeb materialnych, i żyjąc „w zgodzie z naturą” (są m.in. zwolennikami wegatarianizmu). W zamian rozwinęli moce psychiczne (telepatia, telekinezja; ta ostatnia jest też wykorzystywana jako źródło energii dla ich maszyn). Nie interesują się nowinkami technicznymi, pracują natomiast nad swoim rozwojem duchowym. Sami się siebie nazywają „półbogami” lub „synami słońca”. Krytycznie oceniają zachowania Ziemian (Wielki Mag zauważa, że ludzkość tkwi w „głębokim barbarzyństwie”). Wenusjańska przyroda jest bardziej dzika, niż ziemska, a przez to dziewicza i niebezpieczna z punktu widzenia Ziemian.
Powieść jest osadzona w tym samym uniwersum co wcześniejsza powieść Umińskiego, Na drugą planetęWróblewski (2005), s.