Historia Na przełomie lat 40. i 50. siły pancerne Izraela opierały się w przeważającej części na różnych wersjach czołgu M4 Sherman, które pozyskiwano ze złomowisk Royal Army Ordnance Corps, nadwyżek US Army we Włoszech oraz z Filipin. W części z nich Izraelczycy montowali działa polowe Kruppa Model 1911 kalibru 75 mm, inne posiadały armaty kalibru 75 mm, 76 mm oraz 105 mm. Armaty, które były przewiercone, naprawiono poprzez zalewanie dziur, ale to wpływało negatywnie na ich żywotność. Na początku lat 50. Egipt zaczął pozyskiwać sprzęt z państw bloku wschodniego, między innymi czołgi T-34-85, czy działa samobieżne SU-100 i SU-152. Sytuacja ta zmotywowała izraelskich wojskowych do podjęcia działań na rzecz wzmocnienia Korpusu Pancernego i pozyskania czołgów mogących konkurować z nowym sprzętem armii egipskiej.