Wierzch opistosomy nakrywało osiem tergitów zaopatrzonych w nabrzmiałości oraz z szeregiem dużych guzków. Protolycosa cebennensis Laurentiaux-Vieira et Laurentiaux, 1963 – znany z pojedynczej, datowanej na moskow skamieniałości odnalezionej w warstwie Le Pin zagłębia La Grand’Combe na terenie Cévennes we francuskim Masywie Centralnym. Karapaks miał 12 mm długości, 8,2 mm szerokości i prawie eliptyczny zarys z gruszkowatą częścią głowową. Umieszczona w około ⅔ długości karapaksu jamka była głęboka, zaopatrzona w parę apodem, ku przodowi delikatniej niż ku tyłowi wypłycająca się. Bardziej kulistawą niż u gatunku typowego opistosomę nakrywało co najmniej pięć pozbawionych nabrzmiałości tergitów o delikatnie zakrzywionych krawędziach tylnych, każdy z szeregiem dużych, gęściej niż u gatunku typowego rozmieszczonych guzków wzdłuż krawędzi tylnej. Protolycosa danielsi (Petrunkevitch, 1913) – gatunek opisany w 1913 roku przez Aleksandra Pietrunkiewicza pod nazwą Arthrolycosa danielsi, do rodzaju Protolycosa przeniesiony w 2021 roku przez Paula Seldena. Znany jest z pojedynczej, datowanej na moskow skamieniałości odnalezionej w ogniwie Francis Creek Shale w formacji Carbondale na terenie Mazon Creek w amerykańskim stanie Illinois.