Beatrice Mendes stawiała opór wszystkim tym próbom, co często stawiało ją w osobistym niebezpieczeństwie.
Rozpoczynając w Antwerpii, Niderlandach Habsburskich, zaczęła tworzyć sieć ucieczki, która pomagała setkom współkonwertytów uciec przed zagrożeniem aresztowaniem jako heretyków przez inkwizycję w Habsburskiej Hiszpanii i Portugalii. Ci uciekający konwertyci byli początkowo tajnie wysyłani na statki handlowe z przyprawami, które były własnością lub obsługiwane przez Dom Mendes/Benveniste i regularnie kursowały między Lizboną a Antwerpią. W Antwerpii Beatrice Mendes i jej personel udzielali im instrukcji i pieniędzy na podróż wozem i pieszo przez Alpy do wielkiego portu weneckiego w Wenecji, gdzie organizowano transport statkami do Imperium Osmańskiego, Grecji i Turcji na wschodzie. Wówczas Imperium Osmańskie, pod panowaniem muzułmańskich Turków, przyjmowało Żydów do swoich ziem. Trasa ucieczki była starannie zaplanowana. Niemniej jednak wielu zginęło w trakcie podróży, przemierzając górskie ścieżki w wysokich Alpach.