po prawej stronie przewoźnik dryfuje samotnie. Szczelina między łodzią a brzegiem, ten niewielki odcinek wzburzonej wody, jest subtelnym, ale potężnym symbolem ludzkiego braku jedności, przepaści nie do pokonania między ludźmi. Na pierwszym planie zygzakowata ścieżka prowadzi podróżnych do wiatraka. Widok stojącego na szczycie młyna i jego skrzydła, budziły u zamyślonego XVII-wiecznego widza holenderskiego wiele skojarzeń. Wiatraki wykorzystywano do rekultywacji w celu wypompowywania wody z ziemi, ale częściej używano ich do napędzania ciężkich młynów, w których mielono pszenicę i jęczmień na podstawowe produkty, takie jak chleb i piwo (ojciec Rembrandta młócił jęczmień). Młyn jest zatem zarówno symbolem holenderskiej pomysłowości, jak i artykułów niezbędnych do życia. Wiatraki są symbolem holenderskiego malarstwa pejzażowego XVII wieku, a Rembrandt próbował dosłownie wynieść ten zwyczajny widok do nieba. Młyn, którego skrzydła obracają się na wietrze, jest w równym stopniu symbolem ruchu i zmian, jak przepływająca w dole rzeka. Stoi w słońcu, ale jedno z jego skrzydeł jest już ciemne i nadciągają złowieszcze ciemne chmury. W istocie odsłaniają ulotność tej słonecznej chwili i przypominają o krótkotrwałości ludzkiego życia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Młyn (obraz Rembrandta) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.